آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْراً لَهُمْ « 1 » و آن منع حقوق مال است از زكات « 2 » و صدقه و مدد إخوان و صلت رحم و أجابت سايل و اكرام جارّ و ضيف و توسّع و تفقّد بر عيال و تلطّف با علماء و صلحا و غربا و ضعفا و أمثال آن نهم : تبديز است إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كانُوا إِخْوانَ الشَّياطِينِ « 3 » و تبذير اسراف است در انفاق بر خلاف رضاى حق و تضييع مال در طلب جاه و منصب دنيا و شهرت و صيت و ثناء خلق و نفقه كردن بر سفها و فساق و ظلمه و مبالغه نمودن در أتلاف مأكول و ملبوس « 4 » و عمارت و زراعت و كوشك و ايوان و صرف مال در [ راه ] غلامان و كنيزكان بيرون از حاجت ضرورى . دهم : غرور است فَلا « 5 » تَغُرَّنَّكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ لا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ « 6 » و غرور دل بر دنيا نهادن است و بمزخرفات دنيا مغرور گشتن و از آخرت و مرگ و گور و حساب و صراط فارغ بودن و بىخبرى از هيبت و عظمت حقّ و قهّارى * 281 * و جبارى بكرم و لطف و رحمت خداوند مغرور گشتن اين صفات ذميمه در مزاج لئيمان بود اما در مزاج كريمان به ضدّ آن بود و آن نيز ده است اوّل : علوّ همّت است و علوّ الهمّة من الإيمان اگر خود به مثل جمله مال و ملك جهان از آن او باشد فخر بر آن نيارد و سر بر آن نيافرازد « 7 » و به مطاوعت ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى « 8 » نظر بر آن نيندازد دوم عفت است مىبايد كه عفيف النّفس بود و ظلم و فساد و جور بر ديگران رواندارد قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم : إنّى حرّمت الظّلم على نفسى و جعلته محرّما بينكم فلا تظلموا إنّ اللّه لا يظلم مثقال ذرّة و إن تك حسنة يضاعفها « 9 » .

--> ( 1 ) قرآن كريم سوره آل عمران ( 3 ) آيه 180 با كتابت خير كه در قرآنها خيرا آمده است . ( 2 ) زكات . ( 3 ) قرآن كريم سوره اسراء ( 17 ) آيه 27 . ( 4 ) حرف س در حاشيه نوشته شده است . ( 5 ) در بياض و لا . ( 6 ) قرآن كريم سوره لقمان ( 31 ) آيه 33 . ( 7 ) نه افرازد . ( 8 ) قرآن كريم سوره النّجم ( 53 ) آيه 17 . ( 9 ) قريب بدين روايت در صحيح مسلم 8 / 17 و السنن الكبرى 6 / 93 نقل شده است .